अथातो ब्रह्म-जिज्ञासा

शंकर गीता अध्याय ५ वा शंकर महाराजांचे चरण । देखून बहरले पंचप्राण जे सौख्याची असती खाण । वंदन त्यांना असो

शंकर गीता अध्याय ६ वा महाराजांचे स्मरून चरण । शरीराचा प्रत्येक कण न कण बहरून येई म्हणून शरण । महाराजांच्या

शंकर गीता अध्याय ७ वा संतवर्य योगिराज । सदगुरू राजाधिराज श्री शंकर महाराज । वंदन राजीखूषीने ।।१।। राजीखूषीने वंदन ।

शंकर गीता अध्याय ८ वा नयन पाहून महाराजांचे । झोत पडले प्रकाशाचे दिव्य प्रकाशात चरणांचे । दिव्य दर्शन घेतले ।।१।।

शंकर गीता अध्याय ९ वा दोन्ही चरणांवर करांची मिठी । प्रति बोटात झळके अंगठी वंदुनी जयघोष ओठी । महाराजांचा केला

शंकर गीता अध्याय १० वा दिव्य तेजात महाराज दिसत । रूद्राक्षांच्या माळा रूळत गळ्यात सर्पराज सळसळत । वंदन केले साष्टांग

शंकर गीता अध्याय ११ वा ज्याच्या चरणास हातांचा विळखा । जे विश्वाचे असती सखा विश्वात तूल्यबल न ज्यांच्या नखा ।

शंकर गीता अध्याय १२ वा अगाध ज्यांची असे करणी । अतर्क्य ज्यांची विचारसरणी ज्यांनी रुढीला घातली गवसणी । वंदन त्यांना

शंकर गीता अध्याय १३ वा श्री भगवान उवाच । श्री शंकरमहाराज उवाच हे दोघेही मुळात एकच । वंदन दोघांस व्दिवार

शंकर गीता अध्याय १४ वा महाराज पाहती मज रोखून । वंदन केले मी वाकून महाराज रोखून पाहून । तसेच बसले